×

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 396

wtorek, 27 styczeń 2015 05:19

Program greckiej SYRIZY

Oceń ten artykuł
(5 głosów)

Info ECAG

Zwycięstwo Koalicji Radykalnej Lewicy (SYRIZA) w przedterminowych wyborach parlamentarnych w Grecji 25 stycznia nasuwa okazję do bliższego zainteresowania się programem i tożsamością tego ugrupowania. Krokiem w tym kierunku niech będzie przedstawienie programu Syrizy, udostępnionego na jej oficjalnej stronie internetowej, ogłoszonego zaś na Międzynarodowych Targach w Tesalonikach 15 sierpnia 2014 r.

Co zrobi rząd SYRIZY?

Kontekst negocjacji

Domagamy się natychmiastowych wyborów parlamentarnych i silnego mandatu negocjacyjnego celem:

– kasaty większej części nominalnej wartości długu publicznego tak, by zrównoważyć go w kontekście „Europejskiej Konferencji w sprawie Długów”. Stało się tak w odniesieniu do Niemiec w 1953 r. Może stać się tak jeszcze raz w odniesieniu do Europy Południowej i Grecji;

– włączenia do spłat pozostałej części długu publicznego „klauzuli wzrostu”, tak by była ona finansowana przez wzrost gospodarczy a nie z budżetu;

– włączenia znaczącego okresu prolongaty spłaty należności („moratorium”) w obsłudze długu, by zachować fundusze dla wzrostu gospodarczego;

– wyłączenia inwestycji publicznych z ograniczeń Paktu Stabilności i Wzrostu; „Europejskiego Nowego Ładu” w zakresie inwestycji publicznych finansowanych przez Europejski Bank Inwestycyjny;

– zwiększenia podaży pieniądza przez Europejski Bank Centralny z bezpośrednim skupem obligacji;

– zapowiadamy wreszcie, że zagadnienie wymuszonych od Banku Grecji nazistowskich kredytów jest dla nas otwarte. Nasi partnerzy o tym wiedzą. Stanie się to oficjalnym stanowiskiem naszego kraju od pierwszych naszych dni u władzy.

Na bazie tego planu, wywalczymy i zabezpieczymy społecznie wykonalne rozwiązanie problemu greckiego zadłużenia, tak by nasz kraj zdolny był do spłaty pozostałych długów ze środków uzyskanych ze stworzenia nowej zamożności, nie zaś z nadwyżek pierwotnych, co pozbawiłoby społeczeństwo dochodu.

Z tym planem poprowadzimy bezpiecznie kraj do ozdrowienia i odtworzenia produkcji poprzez:

– natychmiastowe zwiększenie inwestycji publicznych do poziomu co najmniej 4 mld euro;

– stopniowe wycofanie wszystkich niesprawiedliwych regulacji Memorandum;

– stopniową odbudowę systemu płacowego i emerytalnego celem zwiększenia konsumpcji i popytu;

– dostarczenie małym i średnim przedsiębiorstwom bodźców rozwojowych oraz subwencjonowanie kosztów zaopatrzenia w energię w przemyśle w zamian za zatrudnienie i klauzulę ekologiczną;

– inwestowanie w wiedzę, badania oraz nowe technologie, by skłonić do powrotu młodych naukowców którzy wyemigrowali w ostatnich latach;

– odbudowę państwa dobrobytu i rządów prawa oraz budowę państwa merytokratycznego.

Jesteśmy gotowi do negocjacji i pracujemy nad zbudowaniem najszerszych możliwych sojuszy w Europie.

Obecny rząd [Antonisa] Samarasa jest ponownie gotowy do zaakceptowania decyzji kredytodawców. Jedyny sojusz o jaki zabiega to sojusz z rządem niemieckim.

To jest właśnie różnica i w ostatecznym rachunku to jest dylemat:

Europejskie negocjacje prowadzone przez rząd Syrizy czy akceptacja przez Grecję pod rządami [A.] Samarasa warunków kredytodawców.

Negocjacje czy brak negocjacji.

Wzrost czy oszczędności.

Syriza lub Nowa Demokracja.

Co się jednak stanie do czasu zakończenia negocjacji?

Z Syrizą dla Narodowego Planu Odbudowy dla greckiego społeczeństwa.

Przyjmujemy odpowiedzialność i zobowiązanie wobec greckiego ludu za Narodowy Plan odbudowy, który zastąpi Memorandum od pierwszych dni sprawowania przez nas władzy, przed i niezależnie od wyniku negocjacji.

Narodowy Plan Odbudowy skupia się na czterech głównych filarach, by odejść od społecznej i gospodarczej dezintegracji, by odbudować gospodarkę i wyjść z kryzysu.

Cztery Filary Narodowego Planu Odbudowy

1. Zmierzenie się z kryzysem humanitarnym
2. Ożywienie gospodarki i promocja sprawiedliwości podatkowej
3. Przywrócenie zatrudnienia
4. Przekształcenie systemu politycznego celem pogłębienia demokracji

1. Filar: zmierzenie się z kryzysem humanitarnym

Całkowity szacowany koszt: 1,882 mld euro

Nasz program natychmiastowego zmierzenia się z kryzysem humanitarnym, z szacowanym kosztem około 2 mld euro, to wszechstronna sieć natychmiastowych działań celem wzniesienia tarczy ochronnej w stosunku do najbardziej wrażliwych warstw społecznych.

– Darmowa elektryczność dla 300.000 gospodarstw domowych obecnie znajdujących się poniżej granicy ubóstwa do 300 kWh miesięcznie na rodzinę, co oznacza 3.600 kWh rocznie. Całkowity koszt: 59,4 mln euro;
– Program dotowania żywności dla 300.000 rodzin pozbawionych dochodu. Zostanie wprowadzony w życie za pośrednictwem państwowej agencji koordynacyjnej, we współpracy z lokalnymi władzami, Kościołem i organizacjami solidarności społecznej.

Całkowity koszt: 756 mln euro.

– Program gwarancji mieszkaniowych. Celem jest dostarczenie na początku 30.000 mieszkań (30, 50, 70 m2) przez dofinansowanie czynszu o 3 euro do m2. Całkowity koszt: 54 mln euro;

– Przywrócenie bonu świątecznego jako trzynastki dla 1.262.920 emerytów z emeryturą do 700 euro. Całkowity koszt: 543,06 mln euro;

– Darmowa opieka medyczna i farmaceutyczna dla nieubezpieczonych bezrobotnych. Całkowity koszt: 350 mln euro;

– Specjalna karta transportu publicznego dla długoterminowo bezrobotnych i żyjących poniżej granicy ubóstwa. Całkowity koszt: 120 mln euro;

– Zniesienie zrównania specjalnego podatku konsumpcyjnego za ogrzewanie i paliwo. Zmniejszenie podstawowej opłaty za benzynę grzewczą dla gospodarstw domowych z powrotem do 0,90 euro, zamiast obecnych 1,20 euro. Spodziewany jest dochód.

2. Filar: ożywienie gospodarki i promocja sprawiedliwości podatkowej

Całkowity spodziewany koszt: 6,5 mld euro.

Całkowity spodziewany dochód: 3 mld euro.

Drugi filar koncentruje się na środkach ożywienia gospodarki. Priorytetem jest złagodzenie podatkowej presji na rzeczywistą gospodarkę, uwolnienie obywateli od obciążeń finansowych, osiągnięcie płynności i zwiększenie popytu.

Nadmierne opodatkowanie klasy średniej podobnie jak osób nieuchylających się od płacenia podatków wpędziło wielką część obywateli w sytuację bezpośrednio zagrażającą ich statusowi na rynku pracy, ich własności prywatnej – nieważne, jak mała by nie była, a nawet ich fizycznej egzystencji, czego dowodzi niespodziewana liczba samobójstw.

Rozliczenie ze zobowiązań finansowych na rzecz państwa i funduszy pomocy społecznej w 84 ratach.

Spodziewany przychód: 3 mld euro.

Wpływ przychodów, które spodziewamy się uzyskać w trybie rocznym (pomiędzy 5% a 15% pożyczonych sum) zostanie ułatwiony przez zastosowanie następujących środków:

1. natychmiastowego zaprzestania ścigania, podobnie jak konfiskat kont bankowych, lokali kwaterunkowych, służących jako główne miejsca zamieszkania, pensji etc. oraz wydanie zaświadczeń o braku zaległości podatkowych wszystkim uczestniczącym w procesie rozliczenia.

2. roczne zwolnienie od karania i stosowania środków przymusu wobec dłużników z zerowym dochodem, którzy włączą się w proces rozliczenia.

3. zniesienie antykonstytucyjnego traktowania niewyrównanych zobowiązań finansowych wobec państwa jako przestępstwa na mocy ustawy (in fragrante delicto).

4. likwidacja obowiązkowej 50% zaliczki za zadłużenie jako środka koniecznego dla złożenia wniosku sądowego. Zaliczka będzie ustalana przez sąd. Będzie wynosiła 10–20%, odpowiednio do sytuacji finansowej, w jakiej znajduje się dłużnik.

5. natychmiastowe zniesienie obecnego zunifikowanego podatku dochodowego (ENFIA). Wprowadzenie podatku od dużej własności. Natychmiastowe obniżenie czynszu za metr kwadratowy.

Szacowany koszt: 2 mln euro.

Ten podatek będzie progresywny z wysoką stopą wolną od opodatkowania. Z wyjątkiem luksusowych domów, nie będzie odnosił się do lokali kwaterunkowych, służących jako główne miejsce zamieszkania. Ponadto, nie będzie dotyczył małej i średniej własności.

Przywrócenie stopy podatkowej od rocznego dochodu 12 000 euro. Zwiększenie liczby grup podatkowych dla wzmocnienia progresywnego opodatkowania.

Szacowany koszt: 1,5 mld euro.

Redukcja zadłużenia osób fizycznych poprzez restrukturyzację niespłacalnych kredytów („czerwonych kredytów”) przez jednostki i przedsiębiorstwa.

To nowe ustawodawstwo redukujące zadłużenie będzie obejmowało: postępujące częściowe usuwanie długów zaciągniętych przez ludzi żyjących poniżej poziomu ubóstwa; podobnie jak ogólną zasadę ponownego uregulowania zadłużenia tak by całkowite zobowiązania dłużnika wobec banków, państwa, funduszy pomocy społecznej nie przekraczały 1/3 części jego dochodu.

– Tworzymy państwową organizację pośredniczącą dla obsługi prywatnego zadłużenia, nie jako „zły bank”, ale jako podmiot zarządzający wszelkimi zaległymi płatnościami wobec banków oraz jako kontrolera bankowego w odniesieniu do wprowadzenia w życie porozumienia w sprawie rozliczenia;

– W nadchodzących dniach Syriza przedłoży projekt ustawy rozciągającej w nieskończoność zawieszenie przejmowania lokali komunalnych służących jako główne miejsca zamieszkania, mających wartość niższą niż 300 000 euro;

– Projekt ustawy będzie także zawierał zakaz sprzedaży lub przenoszenia praw własności do długów, jak i zabezpieczania długów przez przenoszenie praw własności do ziemi na rzecz niebankowych instytucji finansowych i spółek;

– Utworzenie państwowego banku rozwoju oraz banków do specjalnych celów; kapitał założycielski 1 mld euro;

– Przywrócenie płacy minimalnej na poziomie 751 euro; zerowy koszt.

3. Filar: Narodowy Plan Odbudowy Zatrudnienia

Szacowany koszt: 3 mld euro.

Sieciowy wzrost zatrudnienia o 300.000 we wszystkich sektorach gospodarki – prywatnym, publicznym, społecznym – spodziewany jest jako efekt naszego dwuletniego planu odbudowy zatrudnienia. Plan taki jest niezbędny dla zaabsorbowania długoterminowo bezrobotnych, szczególnie tych w wieku powyżej 55 lat, podobnie jak młodych bezrobotnych, których w większej części ominie wzrost gospodarczy. Nasz plan pozwoli zachować fundusze dla rozszerzenia ubezpieczenia od bezrobocia na większą liczbę beneficjentów.

– Przywrócenie ram instytucjonalnych dla ochrony praw pracowniczych które zostały zdewastowane przez rządy stosujące się do zaleceń Memorandum;

– Przywrócenie tak zwanych „efektów po” umów zbiorowych, umów zbiorowych jako takich, podobnie jak arbitrażu;

– Zniesienie wszystkich regulacji dopuszczających masowe i nieusprawiedliwione zwolnienia oraz najmowanie pracowników; zerowy koszt;

– Program zatrudnienia obejmujący 300.000 nowych miejsc pracy; szacowany koszt w pierwszym roku: 3 mld euro.

4 Filar: Przekształcenie systemu politycznego w kierunku pogłębienia demokracji.

Całkowity spodziewany koszt: 0 euro.

Od pierwszego roku rządów Syrizy, uruchomimy proces instytucjonalnej i demokratycznej rekonstrukcji państwa. Wzmocnimy instytucje demokracji przedstawicielskiej i wprowadzimy nowe instytucje demokracji bezpośredniej.

1. Regionalna organizacja państwa. Zwiększenie przejrzystości, autonomii gospodarczej i efektywnego działania przez miasta i regiony. Wzmocnimy instytucje demokracji bezpośredniej i wprowadzimy nowe;

2. Wzmocnienie demokratycznego uczestnictwa obywateli. Wprowadzenie nowych instytucji, jak ludowa inicjatywa ustawodawcza, weto ludowe i obywatelska inicjatywa referendum ludowego;

3. Wzmocnienie Parlamentu, ograniczenie immunitetu parlamentarnego, zniesienie specyficznego reżymu prawnego wyłączenia parlamentarzystów spod odpowiedzialności karnej;

4. Regulacja przestrzeni radiowo-telewizyjnej przez obserwację warunków prawnych i zapewnienie przestrzegania przejrzystych kryteriów finansowych, podatkowych oraz w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Odbudowa od podstaw ERT (Publicznego Radio i Telewizji).

Oszacowanie kosztów nienegocjowalnego planu natychmiastowych środków na rzecz odbudowy społeczeństwa.

Obliczyliśmy całkowity koszt natychmiastowego programu zmierzenia się z kryzysem humanitarnym, podobnie jak finansowe koszty zniesienia monstrualnych instrumentów podatkowych.

W pełni będą one pokryte w sposób następujący:

1. Po pierwsze, ze środków i procedur rozliczenia podatkowego. W okresie siedmiu lat planujemy – w wariancie minimalnym – zebrać z tytułu zaległych należności 20 mld euro z całkowitej sumy 68 mld euro. Szacunkowo przyniesie to 3 mld euro do publicznej kasy w pierwszym roku;

2. Po drugie, ze zdecydowanej walki z uchylaniem się od podatków i przemytem (na przykład przemytem benzyny i papierosów), coś co wymaga decyzji i woli politycznej zderzenia się z interesami oligarchicznymi;

3. Co się tyczy kapitału założycielskiego państwowej organizacji pośredniczącej i kosztu ustanowienia państwowego banku rozwoju, podobnie jak banków do specjalnych celów, czego wartość sięga 3 mld euro, sfinansujemy to z tzw. „poduszki bezpieczeństwa” spośród około 11 mld euro z Helleńskiego Funduszu Stabilności Finansowej, przeznaczonego dla systemu bankowego;

4. Co się tyczy całkowitego kosztu planu odbudowy zatrudnienia: sięga on poziomu 5 mld euro, a 3 mld euro to koszty jego wprowadzenia w życie w pierwszym roku. Podczas tego pierwszego roku koszt będzie finansowany przez: 1 mld z „projektów pomostowych” Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007–2013; 1,5 mld euro z jego odpowiednika na lata 2014–2020; oraz 500 mln euro z innych wyspecjalizowanych europejskich instrumentów na rzecz zatrudnienia.

Dodatkowo, mając na uwadze duży wysiłek jaki będzie potrzebny dla przywrócenia emerytur, nasz rząd, zamiast wyprzedawać własność publiczną, dokona przeniesienia jej części do funduszy pomocy społecznej.

To minimum środków jakie podejmiemy dla odwrócenia katastrofalnych skutków Zaangażowania Sektora Prywatnego (PSI) w fundusze emerytalne i indywidualnych obligatariuszy oraz stopniowo odbudujemy system emerytalny.

Całkowity szacowany koszt „Programu Tesalonickiego”:
11,382 mld euro

Całkowite szacowane przychody:
12 mld euro.

z języka angielskiego tłumaczył: Ronald Lasecki
Fot. ilmegafonoquotidiano.it
Czytany 5192 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 31 październik 2017 08:49

Więcej w tej kategorii: « Kosowska gra o tron